Ad Versteeg heeft een groot deel van zijn leven gewerkt als journalist en fotograaf. Daarnaast heeft hij twaalf jaar in de avonduren lesgegeven op zowel het Grafisch Lyceum als bij een aantal creatieve opleidingsinstituten in Utrecht. Voor zijn stillevens laat hij zich niet alleen inspireren door de verschillende zeventiende-eeuwse schilders, maar ook door recenter werk.

Wat hij met zijn werk nadrukkelijk niet nastreeft zijn de al te gepolijste en gephotoshopte foto’s zoals je die in reclames tegenkomt. Foto’s waarop elk product en alle details volledig en perfect uitgelicht zijn en waarbij geen twijfel bestaat over de versheid, smaak of kwaliteit van het gebruikte fruit. Bij hem is niet alles vers of rijp, oud tin mag gedeukt zijn en antiek glas of steengoed kan juist interessanter worden als het een barst heeft of als er een scherfje mist.
Er moet iets te raden blijven, belangrijke voorwerpen kunnen ondergeschikt lijken aan ogenschijnlijke details. Het stilleven mag een verhaal vertellen, over vergankelijkheid en vervlogen tijden. Zijn stijl balanceert tussen traditionele elementen en een strakke, moderne fotografische afwerking. Met een doorgaans dynamische en melancholische uitstraling.

Niets in dit werk werd digitaal gemanipuleerd of aangepast. Het is belangrijk hier nogmaals te vermelden dat dit werk gegarandeerd telkens slechts één keer wordt verkocht. ‘Exclusiviteit’ staat wellicht niet voor iedereen bovenaan het verlanglijstje, maar ervaring leert dat de waarde van een kunstwerk daalt naar mate er meer van verkocht worden.

START       AARDEWERK       BOEKEN       FRUIT       GLAS       NATUUR       TIN       SPECIAAL       BESTELLEN       DE MAKER     

“Een gefotografeerd stilleven heeft, in tegenstelling tot geschilderd werk, niet de pretentie van het met de hand zorgvuldig getekend en geverfd doek en vraagt dus ook
niet om dat soort bewondering en emotie.
De beschouwer hoeft niet stil te staan bij het meesterschap van de penseelvoering, maar kan eenvoudig genieten van de voorstelling.
Het is wat het is, het perspectief klopt, zwaartekracht bepaalt hoe iets op tafel staat
en de seizoenen geven aan welke vruchten, bloemen en bessen bij elkaar op één foto kunnen. En het licht, of het gebrek er aan, is wat er werd vastgelegd. Het gaat mij om sfeer, kleur, structuren, compositie, belichting en balans. In mindere mate om de logica of het onderlinge verband tussen de afgebeelde voorwerpen.”